verdeling en waardering
Het eigen bedrijf speelt op tal van vlakken een rol. Dit is ongeacht de rechtsvorm van het bedrijf (BV, VOF, maatschap of eenmanszaak). Tot op zekere hoogte is het ook onafhankelijk van het bestaan van huwelijkse voorwaarden. Er zal altijd rekening mee moeten worden gehouden.
Als het bedrijf in de boedel valt zal de waarde verdeeld moeten worden. Het vaststellen van de waarde is niet altijd eenvoudig. In essentie zijn er drie manieren om de waarde van een bedrijf c.q. de aandelen vast te stellen.
De eerste is de zgn. verbeterde rentabiliteitsmethode. Hierbij wordt op basis van de geprognosticeerde toekomstige nettowinst (historische winst/afschrijvingen, incidentele lasten/baten en voorzieningen/reserve) een gekapitaliseerd bedrag vastgesteld. Het nadeel hiervan is dat geen rekening wordt gehouden met de intrinsieke waarde van het bedrijf.
De tweede methode is de intrinsiekewaarde-methode. Het vaststellen van de waarde van een bedrijf c.q. de aandelen kan door simpelweg de schulden van het vermogen af te trekken. Deze methode miskent de toekomstige winst.
Een derde methode van waardering is de Discounted Cash Flow methode. Deze methode gaat uit van de verwachte kasstromen waaronder wordt begrepen de liquide middelen die jaarlijks beschikbaar komen (die hoeven dus niet daadwerkelijk te hoeven uitgekeerd) voor aflossing en/of dividend (winst + afschrijvingen / netto investeringen in netto kapitaal en vaste activa). Deze methode vergt een gedegen analyse van de geldstromen, een prognose hiervan en het vaststellen van een disconteringsvoet c.q. het afzetten van de rentabiliteit tegen de vermogensvermeerdering via andere wegen zoals rente, rendement uit aandelen een en ander specifiek met betrekking tot de branche.
Dit is de meest ingewikkelde manier, maar deze wordt over het algemeen ook wel gezien als de meest betrouwbare. Aan de andere kant zitten er ook nogal wel wat variabele waarden in waarmee zowel de ene als de andere kant op gestuurd kan worden.
Bij een relatief klein bedrijf kan de waardering vaak nog wel in onderling overleg plaatsvinden. Als er geen sprake is van huwelijkse voorwaarden, zal er zeker bij een ingewikkelder taxatie de hulp moeten worden ingeroepen van een onafhankelijke accountant. De kosten voor een dergelijke deskundige worden door de rechtbank meestal aan de verwerver van het inkomen toegerekend.